Moje podróże po Polsce i świecie: Portugalia – wybrzeże Atlantyku na zachód od Cascais

            Cascais to niewielka miejscowość turystyczna, położona nad Atlantykiem na zachód od Lizbony. W tej miejscowości mieszkaliśmy podczas pobytu w Portugalii. Pewnego dnia nie wybrałem się do Lizbony, bo postanowiłem spenetrować dzikie wybrzeże Atlantyku na zachód od Cascais. Skusiły mnie tabliczki, które przestrzegały przed wejściem na ten teren – wiadomo: zakazany owoc smakuje najlepiej. Ruszyłem w drogę i nie pożałowałem...



































Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Warszawskie bulwary nad Wisłą i Warszawa widziana z kładki pieszo-rowerowej FOTOREPORTAŻ

Obraz
             Dziś pogoda byłą na tyle piękna, że grzechem byłoby nie wsiąść na rower i pomknąć na warszawskie bulwary nad Wisłą. A jak bulwary, to koniecznie nowa kładka pieszo-rowerowa, która połączyła warszawskie Śródmieście z Pragą i z której mamy piękne widoki na Zamek Królewski i Kolumnę Zygmunta, Starówkę i najbliższe fragmenty Śródmieścia. Mamy też doskonały widok na Wisłę, Stadion Narodowy i prawobrzeżną Warszawę, czyli Pragę.
Czytaj więcej

Z badań wynika, że wracamy do polskiej normy populizmu i to jest zła wiadomość, bo taki stan sprzyja PiS

               Z badań socjologicznych i sondaży wynika, że wracamy do statusu narodów najbardziej w Europie zarażonych populizmem. O polskim populizmie pisali w ubiegłym roku socjologowie Sławomir Sierakowski i Przemysław Sadura w książce „Społeczeństwo populistów”, zaś wiosną tego roku think-thank Timbro i Epicenter we współpracy z Fundacją Wolności Gospodarczej opublikowali raport z europejskich badań na ten temat. Wynikało z niego, że poparcie dla partii populistycznych jest u nas jednym z największych w Europie. Zatem wynik ubiegłorocznych wyborów parlamentarnych był swego rodzaju aberracją, a teraz powoli wracamy do normalności, czyli do stanu narodu najbardziej w Europie zarażonego populizmem. A do tego dochodzi demobilizacja polityczna młodych.                W ostatnim weekendowym wydaniu „Gazety Wyborczej” socjologowie Sławomir Sierakowski i Przemysław Sadura opublikowali skrócony raport...
Czytaj więcej

Moja proza: Nie ujdziesz mi – odcinek kolejny

               Kopczykowa skończyła zamiatać podwórko. Zostawiła miotłę i szufelkę przy klatce schodowej, sama zaś powoli, zmęczonym krokiem, podążyła w kierunku śmietnika, majtając w prawej ręce kubłem wypełnionym śmieciami. Wysypała je, po czym równie wolno ruszyła w powrotną drogę. Dotarłszy do klatki schodowej, w której mieszkała, postawiła kubeł na ziemi i schyliła się z wysiłkiem. Podniosła szufelkę i wrzuciła ją z brzękiem do kubła.                 Wyprostowała się ostrożnie, lewą ręką podtrzymując kręgosłup. Aby nie schylać się po raz drugi, po drodze chwyciła w prawą rękę kubeł. Przez chwilę lustrowała podwórko uważnym spojrzeniem. Potem wzięła w lewą dłoń opartą o mur miotłę i weszła w drzwi klatki. Aby dostać się do swojego mieszkania na parterze, musiała wspiąć się nieco po schodach. Pokonawszy z mozołem dziewięć stopni nie zauważyła nawet, że uchyliły się drzwi mieszkania Klempowe...
Czytaj więcej